| Vrouw aan het werk
Het heeft natuurlijk wel wat om thuis te werken met de kat op schoot, de televisie aan, je eigen koelkast binnen handbereik, of in je pyjama met een kussentje in je rug, als je je niet helemaal lekker voelt. Maar als thuis werken betekent dat je eindeloze monologen afsteekt tegen je kat, of dat je uit frustratie over dag en nacht hetzelfde uitzicht je hele koelkast leeg eet, dan is het tijd om de blik te verruimen en een werkplek buitenshuis te zoeken. Ik was al tot die conclusie gekomen toen ik de advertentie zag waarin Woman at work werkplekken voor vrouwen te huur aanbood.
En nu kijk ik vanuit dit vrouwenbolwerk uit op het kantoor aan de overkant, waar vooral mannen werken, die in steeds weer andere, al maar mooiere auto's af en aan rijden, en ik zie de duiven die in een opening in het pand daarnaast een nest aan het bouwen zijn. En er is nog veel meer te zien, maar daar gaat het eigenlijk niet om.
Waar het om gaat is dat er mensen zijn met wie ik dat allemaal kan bespreken. Hoewel niemand echt geïnteresseerd is in het wel en wee van de duiven, vormen de overburen en hun auto's een eindeloze bron van speculaties. Maar de gesprekken gaan gelukkig ook over andere dingen: over de minder rooskleurige kanten van moederschap en gezinsleven tegenover de betrekkelijkheid van ongebondenheid, de huidige stand van de hypotheekrente en de toestand in de wereld in het algemeen. Maar het gaat toch vooral over werk: "Wat rekent jouw belastingadviseur", "Hoe doe jij je acquisitie?", "Kun jij even een tekstje voor me nakijken?", "Denk je dat jouw opdrachtgever geïnteresseerd is in een stuk over Slowakije?". Dat is de bijna tastbare meerwaarde van het bij elkaar brengen van een stel mensen, vrouwen in dit geval, die allemaal voor zichzelf werken, daar allemaal wel eens problemen mee hebben, maar die ook allemaal succesjes behalen, die mij in ieder geval weer inspireren om eens iets nieuws te proberen, naar Slowakije gaan en daar een stuk over schrijven bijvoorbeeld.
Carla Zijlemaker | |
